X
تبلیغات
زولا


              http://s3.picofile.com/file/8203535226/%D8%B2%D8%B7.jpg

                   دشت هایی چه فراخ

                                                کوه هایی چه بلند
               در گلستانه چه بوی علفی می آید
            من در این آبادی پی چیزی می گردم
             پی خوابی شاید پی نوری ریگی لبخندی
             پشت تبریزیها

                          غفلت پاکی بود که صدایم می زد
               پای نیزاری ماندم باد می آمد گوش می دادم
               چه کسی با من حرف می زد

                               سوسماری لغزید
                               راه افتادم

                    یونجه زاری سر راه
             بعد جالیز خیار بوته های گل رنگ
                      و فراموشی خاک
                    لب آبی

                            گیوه ها را کندم
                 و نشستم پاها در آب
                    من چه سبزم
امروز
                 و چه اندازه تنم هوشیار است
              نکند اندوهی سر رسد از سر کوه
               چه کسی پشت درختان است

               هیچ می چرد گاوی در کوه
               ظهر تابستان است
           سایه ها می دانند که چه تابستانی است

                سایه هایی بی لک
                          گوشه ای روشن و پاک
                                                 کودکان احساس

                     جای بازی اینجاست
                                    زندگی خالی نیست
           مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست
                                        آری

                              تا شقایق هست زندگی باید کرد
                در دل من چیزی است مثل یک بیشه نور
                            مثل خواب دم صبح
                                   و چنان بی تابم
                                        که دلم می خواهد
                                             بدوم تا ته دشت
                                                بروم تا سر کوه
                             دورها آوایی است که مرا می خواند...



تاریخ : شنبه 10 مرداد 1394 | 11:19 | نویسنده : الهه | نظرات (11)